Hier gillen straten
als brandweerwagens
ademen roosters als draken
met tongen van rook en vuur
Je hoort er treinen ondergronds
huilen als wolven
in scherpe bochten
van station naar station
Een vluchtplan maken
achter gebroken glas
wacht die éne fatale fout
van de angst
Die hier wonen
kunnen alleen maar dromen:
Er is nog niets gebeurd.
lucienne's
In dit weblog is het meest recente werk te lezen van Lucienne Kohler. Op 6 september j.l. stond de serie Terugreis in Krakatau online. In 1993 debuteerde zij met 3 gedichten in De Gazette van tijdschrift Surplus. De serie Lege handen verscheen in De Tweede Ronde (1998), daaruit werden 2 gedichten opgenomen in een bloemlezing van het Davidsfonds (1999). Lucienne Kohler is Neerlandica, beeldend kunstenaar en musicus.
Vurige Tongen, Poëziefestival
maandag 27 juni 2011
zondag 29 mei 2011
Lotgenoten
Er is vandaag weer niemand
met een camera langs gekomen.
Mijn woorden zijn niet afgewogen
en de kamer is nog steeds niet opgeruimd.
Ik heb ieder risico op een misverstand uitgesloten,
mijn eenzaamheid niet gedeeld
met een 500.000 lotgenoten.
Het glas van mijn ramen
zal mij niet uitvergroten.
Ik wil de grenzen bewaken van mijn eigen hoofd.
met een camera langs gekomen.
Mijn woorden zijn niet afgewogen
en de kamer is nog steeds niet opgeruimd.
Ik heb ieder risico op een misverstand uitgesloten,
mijn eenzaamheid niet gedeeld
met een 500.000 lotgenoten.
Het glas van mijn ramen
zal mij niet uitvergroten.
Ik wil de grenzen bewaken van mijn eigen hoofd.
donderdag 26 mei 2011
Poëzievoordracht
Lucienne draagt in het Pinksterweekend op zondag 12 en maandag 13 juni
haar werk voor op het Poëziefestival Vurige Tongen in Ruigoord.

haar werk voor op het Poëziefestival Vurige Tongen in Ruigoord.

vrijdag 13 mei 2011
Nynade

In het nieuwste nummer van Nynade is werk te lezen van o.a. Lucienne Kohler, Merik van der Torren en Miriam Al. Verkrijgbaar bij oa. Athenaeum boekhandel, Martyrium en Perdu.
zondag 6 februari 2011
Kater
De bodem golft
onder de waterval in huis. De ochtend
is een kater die zich voedt met brokjes tijd.
Zo loopt de dag vol geruis,
kreunend touw, wind die door mijn haren strijkt,
terwijl ik klotsend tegen de bierkaai vecht.
Als een schip zonder doel
verlaat ik de haven.
De kater sluipt langzaam weg.
onder de waterval in huis. De ochtend
is een kater die zich voedt met brokjes tijd.
Zo loopt de dag vol geruis,
kreunend touw, wind die door mijn haren strijkt,
terwijl ik klotsend tegen de bierkaai vecht.
Als een schip zonder doel
verlaat ik de haven.
De kater sluipt langzaam weg.
woensdag 5 januari 2011
Storm
Uit mijn handen stormen
duizend zwarte dieren
die ik uit de nacht heb opgediept
Een kudde ongetemd
die ik probeer te herleiden
naar de stal van het gedicht
Maar het rennen lekt
als een olievlek
over het asfalt van de weg
de lucht betrekt
in het oog van de ruit
en ik ga vrijuit
duizend zwarte dieren
die ik uit de nacht heb opgediept
Een kudde ongetemd
die ik probeer te herleiden
naar de stal van het gedicht
Maar het rennen lekt
als een olievlek
over het asfalt van de weg
de lucht betrekt
in het oog van de ruit
en ik ga vrijuit
woensdag 1 december 2010
Mevr. vd Pol
Prent @Barbara Jansma

Ze hakt het vuur, is een kachel
maakt kippensoep
van wat zij eerst heeft vetgemest
Op de bodem van haar tas
groeit een kruidentuin
zij schudt er steeds weer
nieuwe smaken uit
Uit haar vingers kruipt
het medicijn
dat zich in kleine vakjes verbergt
Zij heeft de oorlogswinter nog gekend
---------------------
Gedicht bij werk van Barbara Jansma, te zien op http://www.vkblog.nl/blog/145891/

Ze hakt het vuur, is een kachel
maakt kippensoep
van wat zij eerst heeft vetgemest
Op de bodem van haar tas
groeit een kruidentuin
zij schudt er steeds weer
nieuwe smaken uit
Uit haar vingers kruipt
het medicijn
dat zich in kleine vakjes verbergt
Zij heeft de oorlogswinter nog gekend
---------------------
Gedicht bij werk van Barbara Jansma, te zien op http://www.vkblog.nl/blog/145891/
Abonneren op:
Berichten (Atom)
